O szkole

Rozwój oświaty tak w całej Galicji jak i w Woli Rusinowskiej rozpoczął się od nauki czytania i pisania. W 1867r. wprowadzony został do szkół ludowych i średnich język polski.W 1872 r. wprowadzono zaś obowiązek pobierania nauki i jej bezpłatność w szkołach podstawowych.  Ale mimo wszystko oświata na wsi stała na niskim poziomie. Na przełomie XIX i XX w. połowa ludności wiejskiej nie umiała pisać, ani czytać.

Pierwszym nauczycielem  w Woli Rusinowskiej był Karol Głowacki - organista z Rzeszowa. Nie było jeszcze wtedy szkoły, a zajęcia odbywały się w domach prywatnych. Jego miejsce zajął Edmund Banicki, który uczył w pierwszej szkole wybudowanej ok.1880 r. Był to budynek drewniany, podobny do innych domów wiejskich, ale dużo większy, składający się z dwóch izb i sieni. W mniejszej izbie mieszkał nauczyciel, a w większej odbywały się lekcje. Dzieci chodziły do szkoły tylko w zimie. Na całą edukację składało się cztery klasy. Do klasy trzeciej i czwartej trzeba było chodzić przez dwie zimy. Nauka prowadzona była równocześnie we wszystkich klasach, gdyż dzieci w Woli Rusinowskiej nie było dużo. W pierwszych dwóch klasach jedynym przyborem szkolnym była tabliczka zmywana szmatką. Na lekcji musiała panować cisza, a uczniowie musieli pilnie słuchać. W przeciwnym razie nauczyciel wydalał przeszkadzającego ucznia, który od tej pory miał zakaz powrotu do szkoły. Dzieciak był zadowolony z takiej sytuacji, ponieważ niektórym chłopom wciąż wydawało się, że szkoda tracić czasu na uczęszczanie do szkoły. Kiedy jednak nastały czasy emigracyjnych wyjazdów za chlebem, okazało się, że umiejętność czytania i pisania jest bardzo potrzebna, by napisać list do rodziny.

W kolejnych latach na cele szkolne przeznaczono budynek gminny z jedną salą. Uczyło dwoje nauczycieli: Maria i Władysław Dziwiszowie. Tak było do 1914 r. Kierownikiem szkoły był w tym czasie Jan Książek, który w niedługim czasie wyjechał na wojnę. Nauka została przerwana.  W szkole przebywali rosyjscy jeńcy wojenni. Pisania i czytania uczyli tutejsi mieszkańcy: Kasica, Wawrzonek, Rębisz, Wojdyło. W okresie wojennym edukacją zajmowali się Julian Kirsz z  żoną. Nauka odbywała się w jednej izbie tzw. kancelarii. W 1921 r. budynek szkolny spalił się i nauka została przerwana aż do 1925 r. Podczas tej przerwy lekcje odbywały się tylko w zimie, w domach prywatnych.

W 1925 r. wybudowano murowany budynek szkolny z dwoma salami lekcyjnymi i mieszkaniami dla nauczycieli. W 1936 r. wybudowano budynek gromadzki i przeznaczono w nim jedną salę na cele edukacyjne. Kierownik szkoły Jan Książek przeniósł się do Ostrowów Baranowskich, a do pracy w Woli przybył Stanisław Ciosek, który pracował do 1939 r. Wraz z Cioskiem uczyło dwie  nauczycielki.

W czasie okupacji mieszkańcy Woli Rusinowskiej zostali częściowo  wysiedleni. Pozostali tylko ci, którzy pracowali w gospodarstwie niemieckim w Dymarce. Szkoła została zniszczona. Po wyzwoleniu,  do pracy w szkole przyszły  dwie siostry zakonne: Przybylska i Osikowska.W 1947 r. kierownikiem szkoły został Bronisław Nyrka. Nauczyciele uczący w tym okresie to: Janina Nyrka, Mieczysław Sitarz, Adam Bachowski, Kazimiera Stehr. Warunki pracy były bardzo ciężkie, było tylko dwie sale a dzieci bardzo dużo. Sytuacja lokalowa trochę się poprawiła, gdy na naukę przeznaczono jeszcze dwie sale z baraku poniemieckiego.

            W 1949 r. kierownik  Nyrka przeniesiony został do Kolbuszowej Górnej. W tym czasie przybyli nowi nauczyciele: Aniela i Kazimierz Kudroniowie, Stanisława Dziuba i Stanisław Mokrzycki. Przez jeden rok funkcję kierownika szkoły pełniła Aniela Kudroń. Następnym kierownikiem szkoły został Jan Sondej.

            W 1954 r. kierownik szkoły Jan Sondej przeniósł się do Porąb Dymarskich,

a na  jego miejsce został powołany Ludwik Rachwał. Nauczyciele pracujący w tym okresie to: Stanisława Rachwał, Kazimiera Stehr, Bronisław Sączawa i Adam Kulig. W rok później Adam Kulig przeniósł się do Cmolasu a na jego miejsce przyszła Aniela Potocka.

 

               W 1956 r. utworzona została filia szkoły podstawowej dla klas I-IV na Poddzialu dla dzieci

z Poddziala, Jeziórka, Gutowca i Porąb Dymarskich. Uczyli tam kolejno: Kazimiera Stehr, Helena Tomkowicz i Janina Głogowska, aż do reformy przeprowadzonej przez Ministra Oświaty J. Kuberskiego w 1977 r. W tym roku szkoła na Poddzialu została zlikwidowana. Dzieci wróciły do szkoły w Woli Rusinowskiej. W baraku została wydzielona jeszcze jedna sala lekcyjna. Z pracy w szkole zrezygnowali nauczyciele: Bronisław  Sączawa i Aniela Potocka. W tym czasie przyszli nowi: Stanisława Ziajor, Helena Chorzępa, Zofia Ozga i Jurek Janina.

Klasa trzecia, dzieci z rocznika 1963 r. z wychowawczynią Panią Janiną Jurek

Grono nauczycielskie z dyrektorem Kazimierzem Wąsikiem i grupą młodzieży głównie z rocznika 1960

Dzieci pierwszokomunijne z proboszczem ks. Tadeuszem Rajchelem

 

         W 1965 r. kierownik  szkoły Ludwik Rachwał wraz z grupą działaczy społecznych planowali rozbudowę starej szkoły, jednak nie doszło to do skutku. W takiej sytuacji mieszkańcy postanowili wybudować nowy budynek. Do najbardziej zaangażowanych w budowę szkoły oprócz kierownika wymienić należy: Józefa Deptucha, Antoniego Wójtowicza, Andrzeja Chama, Jana Płazę, Stanisława Wargackiego, Aleksandra Głowackiego i Jana Tęczę. Dzięki staraniom wielu ludzi budowę szkoły rozpoczęto 25 sierpnia 1966 r. Prace trwały 2 lata. Otwarcie szkoły odbyło się na wakacjach 29 lipca 1968 r.

Grono nauczycielskie z wychowankami przed nowym budynkiem szkolnym,1968 r.

 

 

            W nowej szkole z dużym zapałem zaczęły pracę nauczycielki: p. Józefa Guściora, p. Genowefa Kozub i p. Danuta Posłuszna. W 1974 r. kierownik szkoły p. Ludwik Rachwał zrezygnował ze stanowiska. Funkcję dyrektora szkoły pełnił p. Kazimierz Wąsik.

Grono nauczycielskie z dyrektorem Kazimierzem Wąsikiem i grupą młodzieży

  

 

Dyrektorem szkoły w latach 1976-1979 był p. Henryk Szczęch.

 

Uczniowie wraz z dyrektorem Henrykiem Szczęchem.

           

 

Od roku 1979 r. dyrektorem szkoły została  mgr Józefa Tęcza. Funkcję tę pełniła do 31 sierpnia 1990 r.

Klasa VIII w roku szkolnym 1985/86  z gronem pedagogicznym w składzie: p. dyrektor Józefa Tęcza, p. Alina Sadecka, p. Bogumiła Brzeziak (wychowawczyni), p. Zofia Chudzik, p. Genowefa Reguła, p. Danuta Trzcińska, p. Renata Ragan, p. Elżbieta Misiak, p. Danuta Głowacka, p. Marek Vanik.

 

 

 

            Od 1 września 1990 r. funkcję dyrektora szkoły objęła mgr inż. Bogumiła Brzeziak. 

Klasa VIII w roku szkolnym 1991/92 z wychowawczynią Elżbietą Szczur i dyrektorem Bogumiłą Brzeziak

 

            W szkole w tym czasie pracowali:  mgr Danuta Głowacka, mgr Genowefa Reguła, mgr Krystyna Wrona, mgr Zofia Chudzik, mgr Halina Mazur, mgr Julia Lis, mgr Elżbieta Szczur, mgr Bożena Ziętek, mgr Waldemar Wachowski.

W roku szkolnym 1992/1993 nowym dyrektorem został mgr Waldemar Wachowski. Funkcję tę pełnił do 31 sierpnia 1999 r.

Dyrektor szkoły Waldemar Wachowski oraz Grono Pedagogiczne w składzie:

p. Genowefa Reguła, p. Renata Kopeć, p. Danuta Kopeć, p. Julia Lis, p. Elżbieta Paduch, p. Halina Wachowska, p. Zofia Józefczyk, p. Bożena Ziętek, p. Elżbieta Kowalik, p. Krystyna Wilk, p. Elżbieta Szczur, p. Danuta Głowacka.

 

 

            Od 1 września 1999 r. mgr Waldemar Wachowski rozpoczął pracę w  Gimnazjum       

w Majdanie Królewskim. W związku z tym w Publicznej Szkole Podstawowej w Woli Rusinowskiej dyrektorem została mgr Elżbieta Szczur. Funkcję tę pełniła do 31 sierpnia 2013 r. 

Dyrektor szkoły mgr Elżbieta Szczur wraz z Gronem Pedagogicznym, ks. Tadeuszem Rajchelem oraz klerykami Tomkiem Wargackim i Markiem Szczurem.

 

Od 1 września 2013 r. dyrektorem PSP w Woli Rusinowskiej jest mgr Stanisław Skiba.

 

 

Dnia 31 marca 2015 r. Pan Dyrektor Stanisław Skiba niespodziewanie zrezygnował z pełnionej funkcji przekazujac władzę Pani Bogusławie Ziębie.

1 września 2015r. Dyrektorem Szkoły została Pani mgr Małgorzata Styga